In 1997 heeft, uit pure noodzaak, ’Twee Hondjes’ het levenslicht gezien. In die tijd waren Neelie Gerritsen, Cora Pol en Janjaap van Elst net uit het bestuur van het Goudse Amateur Theater Platform,  maar nog niet uit de werkgroep Eenakterfestival.


Er was een gat in de programmering ontstaan: twee groepen zagen op het laatste moment van deelname aan het Festival af. Eén nieuwe groep kon van buitenaf aan-getrokken worden en Cora, Neel en Janjaap zijn toen maar zelf een groep begonnen. Met “Welke Dag is het Vandaag” presenteerde Twee Hondjes zich aan het Goudse publiek. De voorstelling sloeg in als een bom; vooral de combinatie van tekst en de muziek van Van Beethoven (voortreffelijk gespeeld door Jeroen Liedorp).


‘Twee Hondjes’ zou na het festival opgeheven worden.


Twee Hondjes bestaat nog steeds. Na ‘Welke Dag’ volgden: ‘De Kale Zangeres’, ‘De Rode Urn’, ‘Aulis’, ‘Hinke, Oene, Tiefke, Womkje en Saakje’, De Schadelijkheid van Tabak’, ‘Kleine Teun’, ‘de Vis wordt duur betaald’, ‘Het Geheim uit de Zee’, Nu Even Wel’, ‘Draaikonten’ en ‘Waarom vloog je van ons heen in je Jetplane’, ‘Toll’, ‘U bent mijn Moeder”, ‘Visnijd’ en ‘De dag dat Tommy drie werd’.


En dan nu... Maria Stuart.


Twee Hondjes vindt het het spannendst om voorstellingen op locatie te maken. Natuurlijk is spelen in een theaterzaal voor een paar honderd man een uitdaging: vaker spelen op een plek voor minder bezoekers is meer ‘Twee Hondjes’. “Het Geheim uit de Zee” heeft gestaan in parken, bossen, tuinen, binnenschepen, binnenhavens en bedrijfskantines. “Nu Even Wel” moest het voornamelijk hebben van keukens en eetkamers, net zo als “De Rode Urn”. De “Jetplane” had wat meer ruimte nodig. Deze voorstelling werd gespeeld in een voormalige sportkantine, de repetitieruimte van Stedelijke Harmonie Caecilia Gouda en in een leegstaand winkelpand. Ter verhoging van de feestvreugde werd voor de voorstelling “Zes Heren van Zestig” de Agnieten-kapel verbouwd. “Toll” werd gespeeld op een eilandje in de Reeuwijkse plassen.  En voor het laatste stuk “maria Stuart” van Dacia Maraini werd de leegstaande tweede verdieping van ‘De Chocoladefabriek’ omgetoverd tot een theater. Er is altijd eerst de lokatie en dan pas veel later... hoe krijgen we ooit publiek daar, waar kan het publiek op zitten, zijn er toiletten...? Gelukkig heeft Twee Hondjes meedenkers op veel gebieden.


En dan nu “Mijn slappe komedie voor vier personen, een handjevol personeel en een tafel die niet vrijkomt” van Magne van den Berg in de bierbrouwerij van Niek op het GoudAsfalt terrein.


Twee Hondjes maakt dus overal theater. Twee Hondjes maakt ook voor alles theater. Of het nu De Havendagen zijn, of de verjaardag van zes zestigers, of de opening/een jubileum van een bedrijf, of scènes voor een cursus of een training... Het maakt niet uit; Twee Hondjes doet het.


Cora heeft een bureau voor training, advies en coaching waar Neelie vaak ingezet wordt als trainingsactrice. Janjaap was als dramadocent verbonden aan de Haagse Hogeschool en is gek op bedenken, bewerken en schrijven.


Twee Hondjes